Linguïstische wonderen

Iʿjāz al-Qurʾān — de onnavolgbaarheid van de Koran — wordt in de klassieke islamitische wetenschap onderverdeeld in verschillende soorten. Deze categorie behandelt de oudste en meest bestudeerde: de linguïstische wonderen (al-Iʿjāz al-Lughawī). De kernvraag die eeuwen van Arabische taalkundigen heeft beziggehouden: waarom kon niemand — ook niet de grootste dichters van het pre-islamitische Arabië, wier taal en verstand op dit vlak ongeëvenaard stonden — een tekst evenaren die qua stijl "slechts" Arabisch proza is?

Het antwoord dat ʿAbd al-Qāhir al-Jurjānī (overleden 1078) in zijn Dalāʾil al-Iʿjāz ("De Bewijzen van de Onnavolgbaarheid") formuleerde, veranderde de Arabische literatuurkritiek voorgoed. Zijn these: het wonder zit niet in losse, mooie woorden — die kan iedereen opzoeken in een woordenboek — maar in naẓm: de precieze, betekenisdragende rangschikking waarin elk woord, elke grammaticale vorm en elke klank exact op zijn plek staat, zodat geen enkele synonieme vervanging mogelijk is zonder de betekenis, het ritme of de nuance te breken.

De artikelen hieronder ontleden telkens één vers om te laten zien hoe dat in de praktijk werkt.